ΑΠΟΒΛΗΤΑ > Επικίνδυνα > Επεξεργασία

Επεξεργασία Επικίνδυνων Αποβλήτων

 
Μετά την πραγματοποίηση των απαραίτητων διεργασιών για τη μείωση των Ε.Α στην πηγή προτεραιότητα έχει η επεξεργασία τους, προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν ή αξιοποιηθούν με ανάκτηση, ανακύκλωση, ή οποιαδήποτε άλλη διαδικασία που έχει ως στόχο την παραγωγή δευτερογενών πρώτων υλών ή ενέργειας. Στην περίπτωση που δεν είναι εφικτή η αξιοποίηση των Ε.Α., αυτά υπόκεινται σε επεξεργασία προκειμένου να είναι ασφαλής η τελική τους διάθεση. Η επεξεργασία των Ε.Α., πρέπει να γίνεται κατά τρόπο περιβαλλοντικά αποδεκτό και να βασίζεται στις παρακάτω αρχές:
• Εξάλειψη ή μείωση της επικινδυνότητας των αποβλήτων με τη μετατροπή των εμπεριεχομένων επικινδύνων συστατικών σε μη επικίνδυνα.
• Μετατροπή των επικινδύνων συστατικών των αποβλήτων σε άλλες ουσίες οι οποίες αν και είναι επικίνδυνες, μπορούν να υποστούν ευκολότερα περαιτέρω επεξεργασία.
• Μετατροπή των Ε.Α. σε μορφές τέτοιες, ώστε να εμποδίζεται ή να ελαχιστοποιείται η απελευθέρωση ρύπων στο περιβάλλον, σε περίπτωση που τα απόβλητα αυτά οδηγηθούν σε τελική διάθεση.
• Επιλεκτική κατακράτηση επικίνδυνων συστατικών των αποβλήτων, με αποτέλεσμα την απομάκρυνσή τους από τα απόβλητα
• Διαχωρισμός επικινδύνων συστατικών των αποβλήτων με βάση κάποια φυσική ιδιότητα τους.
• Καταστροφή των οργανικών ουσιών που εμπεριέχονται στα απόβλητα και συνεπαγόμενη μείωση του όγκου τους, με παράλληλη παραγωγή αερίων
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων εφαρμόζεται συνδυασμός μεθόδων για την επεξεργασία των Ε.Α. Οι μέθοδοι επεξεργασίας μπορούν να διακριθούν στις ακόλουθες κατηγορίες:

1. Φυσικές/χημικές
2. Στερεοποίηση - Σταθεροποίηση
3. Βιολογικές
4. Θερμικές
 
1. Φυσικές/χημικές μέθοδοι
Οι φυσικές/χημικές μέθοδοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε επιμέρους ομάδες μεθόδων οι οποίες βασίζονται στις ίδιες αρχές και συγκεκριμένα:
• φυσικομηχανικές
• χημικές
• φυσικοχημικές

Φυσικομηχανικές μέθοδοι
• Οι μέθοδοι αυτές, ως επί το πλείστον, επιτυγχάνουν το διαχωρισμό ενός μέρους του ρεύματος των αποβλήτων και συνήθως αποτελούν προγενέστερο ή/και μεταγενέστερο στάδιο άλλης μεθόδου επεξεργασίας.
• Ο διαχωρισμός στηρίζεται σε μία φυσική ιδιότητα του αποβλήτου όπως είναι το μέγεθος των σωματιδίων, η σχετική πυκνότητα κ.α.
• Ο διαχωρισμός μπορεί να μειώσει την ποσότητα ή την επικινδυνότητα των παραγόμενων καταλοίπων προς τελική διάθεση.

Οι κύριες φυσικομηχανικές μέθοδοι επεξεργασίας, αναφέρονται παρακάτω:

Μείωση μεγέθους σωματιδίων

Μαγνητικός / Ηλεκτρομαγνητικός διαχωρισμός

Ειδική φυσική διαλογή

Ηλεκτροστατική κατακρήμνιση

Κοσκίνιση

Απορρόφηση

Καθίζηση

Εξάτμιση

Φυγοκέντριση

Απόσταξη

Αεροδιαχωρισμός

Κρυστάλλωση

Βαλλιστικός διαχωρισμός

Διήθηση

Επίπλευση

Έκπλυση

Κυκλώνες-φυγοκεντρικοί διαχωριστήρες

Ξήρανση

Υδροκυκλώνες

 
Χημικές μέθοδοι
• Οι χημικές μέθοδοι επεξεργασίας είναι εκείνες κατά τις οποίες το απόβλητο υπόκειται σε χημικές αντιδράσεις με την προσθήκη κατάλληλων χημικών μέσων, με αποτέλεσμα να λαμβάνει χώρα μεταβολή της σύστασής του.
• Η μεταβολή της σύστασης του αποβλήτου περιλαμβάνει τη μετατροπή των επικινδύνων συστατικών του είτε σε λιγότερο επικίνδυνα ή μη επικίνδυνα είτε σε μορφή η οποία επιδέχεται περαιτέρω επεξεργασία ευκολότερα.
• Οι κύριες χημικές μέθοδοι επεξεργασίας για επικίνδυνα υγρά απόβλητα είναι οι ακόλουθες:

Χημική οξείδωση - Αναγωγή

Χημική εξουδετέρωση

Χημική κατακρήμνιση

Χημική αποχλωρίωση

Υδρόλυση

Ηλεκτρόλυση και Ηλεκτροχημική καταστροφή

Συσσωμάτωση και Πήξη

 
Φυσικοχημικές μέθοδοι
• Οι φυσικοχημικές μέθοδοι επεξεργασίας στηρίζονται σε φυσικές και χημικές ιδιότητες των αποβλήτων και αποτελούν μία υβριδική μορφή των δύο προηγουμένων κατηγοριών.
• Ως κύριες μέθοδοι αναφέρονται οι παρακάτω:
  Εκχύλιση διαλυτών

  Εκχύλιση μέσω μεμβράνης

  Απαέρωση / Προσρόφηση
  Τεχνολογίες μεμβράνης (Αντίστροφη ώσμωση / Ηλεκτροδιάλυση / Υπερδιήθηση)  Υπερατμοποίηση
  Έκπλυση
  Έκπλυση αερίων / υγρών με επαφή με υγρό / υδαρείς λάσπες
  UV Ακτινοβολία / Οζονόλυση
  Ιοντοεναλλαγή
 
2.Στερεοποίηση - Σταθεροποίηση

Κατά τις μεθόδους στερεοποίησης - σταθεροποίησης, τα απόβλητα αναμιγνύονται με πρόσθετα υλικά που συντελούν στη δημιουργία στερεάς δομής, με παράλληλη κατακράτηση των επικινδύνων συστατικών μέσα στη δομή αυτή. Η στερεοποίηση - σταθεροποίηση δύναται να είναι φυσική ή/και χημική ενώ σημειώνεται πως η τροποποιημένη δομή των επεξεργασμένων αποβλήτων με τη μέθοδο αυτή, ελαττώνει σημαντικά την εκπλυσιμότητα/εκχυλιστικότητα των επικινδύνων συστατικών, με ελάττωση της ευκινησίας αυτών, καθώς και της εκτιθέμενης επιφανείας τους.

Ως κύριες τεχνικές στερεοποίησης - σταθεροποίησης αναφέρονται οι ακόλουθες:

• στερεοποίηση - σταθεροποίηση με προσθήκη τσιμέντου.
• στερεοποίηση - σταθεροποίηση με προσθήκη τσιμέντου και ποζολανικών υλικών.
• ενσωμάτωση αποβλήτων σε θερμοπλαστικά υλικά, όπως άσφαλτος, παραφίνη ή πολυαιθυλένιο.
• μικροέγκλειση με θερμοσκλήρυνση.
• μακροέγκλειση των αποβλήτων σε αδρανές επικάλυμα.
• επεξεργασία των αποβλήτων για παραγωγή στερεού, που προσομοιάζει με το τσιμέντο, με την προσθήκη διαφόρων υλικών.
• δημιουργία υαλώδους μορφής υλικού, με σύντηξη αποβλήτων - χαλαζία.
 
3.Βιολογικές μέθοδοι επεξεργασίας

• Στόχος των βιολογικών μεθόδων επεξεργασίας είναι η αποδόμηση των οργανικών συστατικών από μικροοργανισμούς με παράλληλη αξιοποίηση από αυτούς της εσωτερικής ενέργειας των προς βιοαποδόμηση ενώσεων. Η αποτελεσματικότητα των μεθόδων εξαρτάται από την επιλογή του κατάλληλου μικροβιακού υποστρώματος για τις προς αποδόμηση ουσίες καθώς και από τις συνθήκες εφαρμογής της κάθε μεθόδου (π.χ. θρεπτικά συστατικά, τιμές pH και θερμοκρασίας κλπ.).
• Οι βιολογικές μέθοδοι επεξεργασίας χωρίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες: Αερόβιες και αναερόβιες.
• Ακολούθως αναφέρονται μερικές από τις πλέον χρησιμοποιούμενες βιολογικές μεθόδους:
Αερόβιες μέθοδοι επεξεργασίας

Μέθοδος ενεργού ιλύος

Βιοσταθεροποίηση
Βιολογικά φίλτρα
Περιστρεφόμενοι βιολογικοί δίσκοι
Αεριζόμενοι τάφροι και μικρές λίμνες σταθεροποίησης
Χαλικοδιυλιστήρια
Αναερόβιες μέθοδοι επεξεργασίας
Αναερόβια χώνευση
Αναερόβια επεξεργασία ιλύος με ανοδική ροή
Αναερόβια φίλτρα
Αντιδραστήρες καθοδικής ροής
 
4. Θερμικές μέθοδοι

• Οι θερμικές μέθοδοι επεξεργασίας πραγματοποιούνται σε υψηλές θερμοκρασίες, στις οποίες τα Ε.Α. μετατρέπονται σε αέρια ή / και στερεά κατάλοιπα.
• Είναι οι πλέον κατάλληλες επεξεργασίες κυρίως για ρεύματα αποβλήτων τα οποία περιέχουν συστατικά που είναι ανθεκτικά σε βιοαποδόμηση, είναι πτητικά, δεν μπορούν να διατεθούν με ασφάλεια σε ΧΥΤΕΑ ή να υποστούν αποτελεσματική επεξεργασία με άλλες μεθόδους.
• Κατά τις θερμικές επεξεργασίες -εκτός από την καταστροφή των επικινδύνων συστατικών- επιτυγχάνεται μείωση του όγκου των αποβλήτων, είναι δυνατή η εκμετάλλευση της περιεχόμενης σε αυτά ενέργειας (θέρμανση, παραγωγή ατμού κ.ά.) αλλά είναι δυνατή και η παραγωγή αερίων ρύπων για τους οποίους απαιτείται η λήψη καταλλήλων μέτρων αντιρρύπανσης.
• Οι κύριες τεχνολογίες θερμικής επεξεργασίας είναι οι ακόλουθες:
-αποτέφρωση
-πυρόλυση
-αεριοποίηση
-τεχνική πλάσματος
-συναποτέφρωση Ε.Α. με συμβατικά καύσιμα
 
Η επιλογή της μεθόδου επεξεργασίας εξαρτάται από τα ακόλουθα:

Α. Γενικά Κριτήρια

• Δυνατότητα επεξεργασίας των αποβλήτων εντός της εγκατάστασης παραγωγής τους ή σε Κέντρο διαχείρισης Ε.Α
• Είδος αποβλήτου (σύσταση, φυσικοχημικές ιδιότητες, ευμεταβλητότητα ως προς τη σύσταση)
• Ποσότητα του προς επεξεργασία αποβλήτου
• Συμβατότητα της μεθόδου με το προς επεξεργασία απόβλητο ή ομάδα αποβλήτων (συμβατότητα με την αρχή της μεθόδου, εφαρμοσιμότητα και περιορισμοί της μεθόδου).
• Διαθεσιμότητα της τεχνολογίας
• Περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την επεξεργασία με τη χρήση συγκεκριμένης τεχνολογίας / τρόποι αντιμετώπισης αυτών.
• Παραγόμενα κατάλοιπα επεξεργασίας /πιθανά προβλήματα σχετικά με την διαχείριση αυτών.
• Δυνατότητα από κοινού επεξεργασίας περισσοτέρων του ενός ρευμάτων αποβλήτων. Εξέταση της πιθανότητας αλληλεπίδρασης των αποβλήτων.
• Ευελιξία των μεθόδων επεξεργασίας και προσαρμογή σε διακυμάνσεις ποσότητας / σύστασης αποβλήτων.
• Απλότητα μεθόδου
• Απαιτήσεις σε εξειδικευμένο προσωπικό
• Ευκολία συντήρησης εγκαταστάσεων
• Κόστος εγκατάστασης / λειτουργικό κόστος

Β. Συγκριτικά κριτήρια αξιολόγησης εναλλακτικών μεθόδων - τεχνολογιών

• Κοινωνικά - θεσμικά κριτήρια
-συμφωνία με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο
-κοινωνική αποδοχή
• Περιβαλλοντικά κριτήρια
-παραγωγή αερίων ρύπων, υγρών αποβλήτων, στερεών καταλοίπων
-ηχορρύπανση
-αισθητική όχληση
-πιθανότητα ατυχήματος – επίπεδο ασφάλειας
• Οικονομικά κριτήρια

-κόστος επένδυσης
-λειτουργικό κόστος
• Τεχνικά κριτήρια
-ευελιξία
-δυνατότητα σταθερής και ομαλής λειτουργίας
-ευκολία συντήρησης
-απλότητα στη λειτουργία
-αντοχή στο χρόνο και στις φυσικές φθορές
-προβλεπόμενη διάρκεια ζωής
-απαιτήσεις σε προσωπικό και εξειδίκευση αυτού
• Αξιοπιστία (υφιστάμενη εμπειρία από ανάλογες εφαρμογές)
 

Στον Πίνακα που ακολουθεί συνοψίζονται οι μέθοδοι επεξεργασίας των επικίνδυνων αποβλήτων.

 

ΜΕΘΟΔΟΣ

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ/ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ

1.Φυσική επεξεργασία

 

 

 

Ø      Απορρόφηση σε ενεργό άνθρακα

-          Σε μορφή κόκκων για επικίνδυνα οργανικά και βιομηχανικά απόβλητα

-          Σε μορφή σκόνης για βιολογικά συστήματα επεξεργασίας

Εφαρμόσιμη για πολλά οργανικά τα οποία δεν ανταποκρίνονται σε βιολογική επεξεργασία. Υψηλός βαθμός ευελιξίας κατά την εφαρμογή & σχεδιασμό. Μεγάλης αποτελεσματικότητας

Απαιτείται αναγέννηση ή διάθεση του εξαντλημένου άνθρακα. Μπορεί να χρειάζεται προεπεξεργασία των αποβλήτων για αιωρούμενα στερεά, έλαια, λάδια. Υψηλό κόστος λειτουργίας και συντήρησης.

Πολλά ανόργανα & μερικά οργανικά παρουσιάζουν μικρό βαθμό απορρόφησης.

Η μέθοδος αποδίδει καλύτερα σε μέτριας διαλυτότητας ουσίες, σε οργανικές διακλαδούμενες ενώσεις (όχι ευθείας αλυσίδας), ακόρεστες , ασθενώς πολικές και μεγάλου Μ.Β.

Ø      Ιζηματοποίηση, φιλτράρισμα, flocculation.

Χαμηλού κόστους

Δημουργούνται λάσπες όπου χρειάζονται διάθεση.

 

 

Ø      Αεροδιαχωρισμός / διάχυση                       (air stripping)

Εύκολα εφαρμόσιμη. Ιδανική για  υγρά που έχουν ρυπανθεί από διαλύτες (VOCs) και για μικρές συγκεντρώσεις (<200 mg/lt)

Ίσως χρειάζεται σύστημα ελέγχου των αερίων

Εφαρμόσιμη μόνο σε σχετικώς πτητικές, οργανικές ρυπαντικές ουσίες που προέρχονται από διαλύτες και δεν είναι τόσο διαλυτές στο νερό.

Ø      Ατμοδιαχωρισμός / διάχυση             (steam stripping)

-          Υπό 1 atm

-          Υπό κενό

-          Υπό υψηλές πιέσεις (για απόβλητα διυλιστηρίων)

Eφαρμόζεται για την αφαίρεση πτητικών (όπως ακετόνη, αιθανόλη). & λιγότερο πτητικών ενώσεων από υγρά απόβλητα Λειτουργεί σε υψηλότερες θερμοκρασίες από τον αεροδιαχωρισμό

Υψηλές συγκεντρώσεις των οργανικών απαιτούν πολύπλοκα συστήματα αντιμετώπισης .Γενικά είναι υψηλού κόστους μέθοδος. Ο πολύπλοκος σχεδιασμός απαιτεί ανάλογη εμπειρία.

Χρήση ατμού αντί αέρα. Ο ατμός είναι απόλυτα διαλυτός στο νερό. Τα οργανικά στο νερό ανακτούνται ως ξεχωριστή υγρή φάση.

 

Ø      Εξάτμιση στερεών (soil vapor extraction)

Eφαρμόζεται σε εδάφη/σωρούς απορριμμάτων και λάσπες για την αφαίρεση των VOCs

Χρειάζεται εκτεταμένη μελέτη και μετρήσεις πεδίου για την εφαρμογή και λειτουργία του κατάλληλου συστήματος.

Χρησιμοποιείται περισσότερο σε εδάφη (vadose zone)

Ø      Επίπλευση

Εύκολα εφαρμόσιμη. Μικρού κόστους.

Δημουργούνται λάσπες όπου χρειάζονται διάθεση.

 

Ø      Αντίστροφη ώσμωση

Υψηλή δυνατότητα αφαίρεσης (removal)

Δημουργούνται λάσπες  προς διάθεση. Ίσως χρειάζεται προεπεξεργασία για την αφαίρεση των αιωρούμενων στερεών ή ρύθμιση του ΡΗ. Υψηλό κόστος.

Αστάθεια στη ροή των αποβλήτων και επηρρεασμός της απόδοσης τη μεθόδου από την σύνθεση/σύσταση τους.

2.Χημική επεξεργασία/

διαδικασίες

(χημικής οξείδωσης/ αναγωγής)

Αντιμετώπιση οργανικών ενώσεων ευραίου φάσματος (χλωριωμένα VOCs, μερκαπτάνες, φαινόλες και ανόργανα όπως κυάνιο, χρώμιο) σε υγρά απόβλητα αλλά και στερεά/ρυπασμένο έδαφος (in situ).

Στα στερεά περιορίζεται από την δυνατότητα προσέγγισης των ρυπαντών από τα αντιδραστήρια. Aπαιτεί μελέτη της σύστασης του αποβλήτου και προσοχή στην επιλογή των αντιδραστηρίων και τις ποσότητες προσθήκης στο απόβλητο

Περιορισμένη εφαρμογή σε στερεά λόγω μεγάλου κόστους προεπεξεργασίας (εκσκαφή). Επεμβαίνει στην σύνθεση των ενώσεων περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα καταστροφής τους

Ø      Οζονόλυση

Μπορεί να καταστρέψει αδρανή (απρόσβλητα από άλλες μεθόδους) οργανικά. Εφαρμόζεται σε υγρά, στερεά και μίγματα αποβλήτων.

Η οξείδωση δεν είναι πλήρης όπως η αποτέφρωση ή η θερμική οξείδωση. Μπορεί να προκύψουν νέες επικίνδυνες ενώσεις με απαίτηση για περαιτέρω έλεγχο και επεξεργασία.. Απαιτείται υψηλή εξειδίκευση ικανού επιστημονικού προσωπικού. Υψηλό κόστος.

Έλεγχος του ΡΗ (<9). Οι ανεπιθύμητες δράσεις του όζοντος στην ατμόσφαιρα επιβάλλουν την άμεση χρήση του στο σύστημα επεξεργασίας. Τελευταία η χρήση του γίνεται μαζί με UV ακτινοβολία (ως καταλύτης) ή Η2Ο2.

Ø      Προσθήκη Η2Ο2 (παρουσία καταλύτη σιδήρου)

Επιτυχής οξείδωση οργανικών ουσιών σε επεξεργασία εδάφους in situ (PCPs, χρώματα, χλωριούχα, χρώμιο)

Προσεκτική μελέτη των ποσοτήτων προσθήκης

Προκαλούνται εξώθερμες αντιδράσεις. Ανάλογα με τις ουσίες προς μελέτη μπορεί να γίνει χρήση του μαζί με UV για καλύτερα αποτελέσματα.

Ø      Ουδετεροποίηση/ κατακρίμνηση

Ευρύ φάσμα εφαρμογής. Χαμηλού κόστους

Παράγονται επικίνδυνες λάσπες

Πολυσύνθετες ενώσεις μειώνουν την αποτελεσματικότητά της

Ø      Ιοντοεναλλαγή

Μπορεί να γίνει ανάκτηση μετάλλων με μεγάλη αποτελεσματικότητα

Δημουργούνται λάσπες  προς διάθεση. Ίσως χρειάζεται προεπεξεργασία για την αφαίρεση των αιωρούμενων στερεών. Υψηλό κόστος.

Επίστρωση (fouling) με ρητίνες. Εξουδετερώνει μερικά συστατικά αλλά όχι κάποια άλλα.

Ø      Yγρού (ξηρού) αέρα οξείδωση (wet air)

Πολύ καλή μέθοδος διάλυσης αποβλήτων, που προορίζονται για αποτέφρωση ή για διαχωρισμό υλικών ή τοξικών προς βιολογική επεξεργασία

Η οξείδωση δεν είναι πλήρης όπως η αποτέφρωση ή η θερμική οξείδωση. Μπορεί να προκύψουν νέες επικίνδυνες ενώσεις με απαίτηση για περαιτέρω έλεγχο και επεξεργασία. Απαιτείται υψηλή εξειδίκευση ικανού επιστημονικού προσωπικού.

Ανεπαρκής εξουδετέρωση των χλωριωμένων οργανικών ενώσεων. Μέτριας απόδοσης καταστροφή των επικίνδυνων.

Ø      Χλωρίωση

Ουσιαστική και ολοκληρωμένη καταστροφή των επικίνδυνων. Ευρέως διαδεδομένη. Εύκολη εφαρμογή.

Εξειδικευμένη μέθοδος για κυανιούχα. Άμεση εξάρτηση από το ΡΗ. Ασταθές σε υδατικά δτα

Επεμβαίνει στην σύνθεση των ενώσεων περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα καταστροφής τους

Ø      Διαδικασίες υπερκρίσιμων ρευστών

-     Υπερκρίσιμων ρευστών εξαγωγή (SCFΕ)

-    Υπερκρίσιμη υγρή οξείδωση (SCWO)

Αποτελεσματικότατη εξαγωγή/οξείδωση οργανικών ρυπαντικών φορτίων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Απομάκρυνση/αφαίρεση μεγάλου εύρους οργανικών ουσιών από υγρά & λάσπες.

Καταστροφή των οργανικών ουσιών/όχι απομάκρυνση, στην (SCWO) διαδικασία.

Απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός, επιλογή κατάλληλου εξοπλισμού και εξέταση αρκετών παραμέτρων για τη σωστή λειτουργία.

Οικονομικότερη για υδατικά απόβλητα με συγκεντρώσεις οργανικών μεταξύ         1-20% κ.β. (σε αυτό το εύρος η θερμοκρασία του SCF υπερβαίνει την κρίσιμη θερμ. του νερού)

Ø      Διαδικασία μεμβρανών/ Διαπερατές κλίνες (Permeable treatment beds)

-          Ηλεκτροδιάλυση

-          Αντίστροφη ώσμωση

-          Υπερδιήθηση

Ευρέως εφαρμόσιμη στην βιομηχανία.Mικρό κόστος.

Απαιτείται περιοδική αντικατάσταση των χρησιμοποιούμενων μέσων επεξεργασίας και απόρριψή τους ως ακατάλληλα.

Πολύ καλή μέθοδος για αραιές δέσμες (shallow plumes). Πολλά αντιδραστήρια χειρίζονται ένα περιορισμένο είδος ρυπαντικών φορτίων. Η απόδοση περιορίζεται από τις μεταβαλλόμενες ροές των υπογείων νερών και τη χρήση τους από τη βιομηχανία  για διαχωρισμό & επίστρωση

Ø      Χημική έγχυση (chemical injection)

Ελάχιστης εκσκαφής (excavation). Δεν απαιτείται άντληση.

Χρειάζονται εκτεταμένες αναλύσεις

Πολύ καλή μέθοδος για αραιές δέσμες (shallow plumes). Πρέπει τα απόβλητα να είναι ομογενοποιημένα.

3.Βιολογική επεξεργασία

 

 

 

Ø      Συμβατική/τυπική

Εφαρμόσιμη για πολλά είδη οργανικών φορτίων. Υψηλής βιοαποδόμησης. Χαμηλού κόστους.

Μπορεί να παράγονται επικίνδυνες λάσπες και να απαιτείται διαχείρισή τους. Ίσως και προεπεξεργασία πριν τη διάθεση.

Οι μικροοργανισμοί είναι ευαίσθητοι σε κάποια επίπεδα οξυγόνου, την θερμοκρασία, το τοξικό φορτίο και τις ροές (inlet). Μερικά οργανικά φορτία είναι δύσκολο να επεξεργαστούν. Η σύνθεση και ροή των μεταβολλών μπορεί να επηρρεάσουν την απόδοση του συστήματος

Ø      Επιτόπου βιοδιάσπαση/ εσωτερική

Καταστροφή των αποβλήτων στην κατάλληλη θέση

Χρειάζονται εκτεταμένες αναλύσεις και έρευνα.

Ο αερισμός είναι δύσκολο να γίνει σε βάθος πάνω από 2 ft. Πολλά οργανικά είδη βιοαποικοδομούνται δύσκολα. Χρειάζεται συνδυασμός ρευμάτων αποβλήτων και υδρογεωλογικά χαρακτηριστικά. Αναγκαία η προανάμιξη μικροργανισμών, θρεπτικών και ρυπαντών.

4.Θερμικές μέθοδοι

-         Αποτέφρωση

-         Αεροεξάτμιση

-         Αποτεφρωτήρες υγρής έγχυσης

 

 

 

4.1 Αποτέφρωση

 

 

 

-  Συμβατική

Καταστρέφει οργανικά απόβλητα

Απαιτείται διάθεση των υπολειμμάτων. Έλεγχοι/τεστ καύσης. Καλά εκπαιδευμένο προσωπικό. Υψηλό κόστος

 

-  Επι τόπου

Καταστρέφει οργανικά απόβλητα. Δεν απαιτείται μεταφορά τους.

Απαιτείται διάθεση των υπολειμμάτων. Πρώτες ύλες επί τόπου. Έλεγχοι/τεστ καύσης. Καλά εκπαιδευμένο προσωπικό. Υψηλό κόστος

Οι κινητές μονάδες έχουν χαμηλή τροφοδοτική λειτουργία.

5. Σταθεροποίηση/  στερεοποίηση (μεγαλύτερου εύρους και εξειδίκευσης από τις φυσικοχημικές μεθόδους)

Επεξεργασία υπολειμμάτων (από άλλες διαδικασίες), λασπών και εδαφών που χρειάζονται απορρύπανση.

Εκτεταμένη μελέτη

Λειτουργεί συνδυαστικά με άλλες μεθόδους & υπομεθόδους.

 
Πηγές

Δέσπω Φάττα, ΓΑΙΑ, Εργαστήριο Μηχανικής Περιβάλλοντος, Διαχείριση Επικίνδυνων Αποβλήτων, Μάιος 2006 (Kείμενο από τη Μελέτη για την Ανάπτυξη Τεχνικών Προδιαγραφών Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων στην Ελλάδα


 

 


   

 











 






       
Developed by Awapai         Powered by FlexWeb